Bogdan Achimescu
Bogdan Achimescu podczas performansu w Teatrze KTO

Myślę, rysując i mówiąc.

Słychać mój głos, widać analogowe projekcje, cień ręki i pędzla, ruchomą kreskę. W najnowszych pracach rysunek powstaje na żywo razem z autobiograficzną opowieścią.

fot. Monika Bielak

2026

[…] i chcę służyć Ojczyźnie

performans · Teatr KTO, Kraków · Aktomar · 30 minut

fot. Monika Bielak

Opowiadam o przymusie przebywania w jednostce piechoty zmechanizowanej. Także o prawdziwych i symulowanych chorobach, o łapówkach i o ciągniętym za trolejbusem po śniegu żołnierzu. Tłem jest obowiązkowa służba wojskowa w Rumunii schyłku ery komunistycznej.

Mówię i jednocześnie rysuję. Obrazy rzucane z czterech analogowych projektorów nawarstwiają się lub łączą w panoramy. Czasami tworzą stopklatki sekwencyjnego ruchu. Wykorzystałem sytuację sceniczną, choć sama historia jest dosyć intymna i nadawałaby się na późny wieczór na tarasie. Może dlatego było tyle śmiechu.

fot. Monika Bielak

2025

Noc muzeów,wieczór umysłów

cztery godzinne moduły rysunkowo-narracyjne · Casa Artei, Timișoara

Podczas Nocy Muzeów przez cztery godziny opowiadałem i rysowałem o rewolucji rumuńskiej 1989 roku, w której brałem udział. Cztery części działania nosiły tytuły: Un rucsac, o țuică și o pufoaică — Plecak, bimber i kurtka puchowa; Traducem sau inventăm? — Tłumaczyć czy wymyśleć?; Beție — Upojenie; Senator repetent, portar agitator — Senator powtarza rok, portier agituje.

Publicznością byli mieszkańcy Timișoary, czyli miasta, o którym mówiłem. U starszych opowieść uruchamiała wspomnienia, młodszym zaś przybysz z Krakowa mówił o świecie, którego nie znali. Wydarzenie odbywało się podczas liczenia głosów w równoległych wyborach prezydenckich w Polsce i Rumunii. Historia sprzed lat znalazła się w cieniu napięcia politycznego tej nocy.

2025

Brâncuși: Rzeźbienie światłem / […] o podróży, miłości i metodzie

rysunki naścienne i prelekcja performatywna · Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków

Rysunki naścienne

Do wystawy fotografii Constantina Brâncușiego oraz jego przyjaciół Mana Raya i Edwarda Steichena wykonałem dwa rysunkowe „prześwietlenia” mechanizmów twórczych Brâncușiego. Pierwsze prowadziło ku formom pierwotnym: zygzakom i łukom obecnym w snycerstwie i kamieniarstwie, ale również ku obserwacji ciał i roślin. Drugie rekonstruowało na mapie Europy trasy, które artysta przemierzał pieszo w poszukiwaniu pracy i środowiska artystycznego.

fot. Grzesiek Mart

[…] o podróży, miłości i metodzie

Połączyłem udokumentowane historie i apokryfy z życia Brâncușiego. Rysunkiem wprowadziłem nieobecną na wystawie fotografię jego syna. W drugiej części odniosłem ten świat do własnego życia, pracy, korzeni i doświadczenia emigracji. Mówiłem, rysując i uruchamiając kolejne obrazy za pomocą analogowych projektorów rozstawionych w galerii.

2019

460 pasażerów

seria 460 rysunków i tekstów · publikacja „Pojemność”, Wydawnictwo ASP w Krakowie · prezentowana na wystawie „Unelte și Pasageri”, Galeria Pygmalion, Timișoara, 2025

Seria składa się z 460 hybrydowych postaci — mieszanek ludzi, zwierząt, postaci mitologicznych i tworów technicznych — rysowanych na wąskich deseczkach. Każda może przemówić własnym tekstem. Są to krótkie monologi przypominające zeznania, reklamy, instrukcje, skargi i prywatne wyznania istot, których ciała, pamięć i tożsamość podlegają przeróbkom, wymianie i urzędowej kontroli.

Deseczki tworzą rekonfigurowalną bibliotekę, zawsze gotową na nowe sąsiedztwa między pasażerami.

Książka „Pojemność”, wydana przez Wydawnictwo ASP w Krakowie w 2019 roku, jest równoległą postacią pracy. Zestawia wybór rysunków z tekstami i pokazuje, że język nie jest podpisem pod postacią, lecz częścią jej konstrukcji. W 2019 roku seria została pokazana w galerii Jan Fejkiel z Krakowa, a w 2025 roku w Galerii Pygmalion w Timișoarze na wystawie „Unelte și Pasageri”.

Otwórz książkę PDF

2017

Pusty dom

rysunek, fotografia · Porto Palermo, Albania

Rysowałem na ścianach pustostanu — dawnego budynku rybaków wypieranych przez patodeweloperkę obok Porto Palermo. Bez zamówienia, pozwolenia czy publiczności umieściłem w nim fragmenty fikcyjnego życia tradycyjnego.

Wymyśliłem niejakiego Velipa — ślepego pijaka — pokazałem dostatek oliwek i innego jadła oraz zadowolonego psa. Pierwotna praca wraz z budynkiem już nie istnieje; pozostały fotografie.

2020

Marsz zwierząt do Krakowa

animacja i projekcja w przestrzeni publicznej · projekt Pieszymaj, ul. Tetmajera, Kraków

Podczas pandemii miasto wyłączało nocą oświetlenie uliczne, by oszczędzić energię lub zniechęcić nas do wychodzenia. Zauważyłem wtedy powrót dzikich zwierząt z pobliskich łąk i lasów na krakowskie ulice.

Z okien pracowni rzuciłem projekcję przedstawiającą pochód mutantów — fantastycznych stworzeń z pogranicza mikrobiologii i inżynierii genetycznej. Rysunki wykonaliśmy wspólnie: ja, moje dzieci i dzieci sąsiadów. Ekranem stała się ulica, a publicznością przypadkowi przechodnie.

2015–2020

Góra sprzętu

tusz na papierze, instalacja rysunkowa · BWA Sokół / MOCAK

Dwudziestometrowa panorama pokazuje przejmowanie kontroli nad górami przez rośliny, sprzęt alpinistyczny i urządzenia przemysłowe. Narracja rysunkowa biegnie wzdłuż rozwiniętego pasa papieru, a pojedyncze sceny składają się na obraz ekspansji, użytkowania i zawłaszczania krajobrazu.

Praca powstawała przez dłuższy czas. Jej wcześniejszą, rozwijającą się wersję pokazałem w 2015 roku w BWA Sokół w Nowym Sączu. W 2020 roku została zaprezentowana w MOCAK-u na wystawie „Artyści z Krakowa. Pokolenie 1950–1969”.

2016

Topielcy na antypodach

rysunek i instalacja · Biennale SACO, Muelle Salitrero, Antofagasta, Chile

Na balustradach Muelle Salitrero umieściłem rysunki postaci zanurzonych w wodzie. Nie wiadomo, czy są wczasowiczami, czy migrantami. Molo służy dziś spacerowiczom, ale wcześniej było głównym terminalem przeładunkowym chilijskiej saletry wysyłanej do Europy, również do Polski.

Praca łączy tę historię miejsca z podwójnym zastosowaniem saletry — jako nawozu i materiału wybuchowego — oraz ze społecznymi kosztami jej wydobycia. W jednym punkcie spotykają się przemysł, kapitał, przemoc, migracje lądowe i morskie oraz przekształcenie dawnej infrastruktury w atrakcję turystyczną.

1991–2010

Third City

rysunek i instalacja · Fort św. Benedykta / Cricoteka / Dunlop Gallery

„Third City” to seria kilku tysięcy rysunków przedstawiających pary wpatrzonych w siebie profili. Powstawały na cienkich bibułach jako rysunki oburęczne — lewa ręka rysowała lewą twarz, prawa — prawą. Pracę rozpocząłem w 1991 roku i kontynuowałem do 2010.

Jej pierwszą prezentacją była instalacja w Forcie Świętego Benedykta w Krakowie w 1993 roku. W 2009 roku pokazałem ją indywidualnie w przemysłowym budynku Cricoteki przy ulicy Nadwiślańskiej. Rok później instalacja znalazła się w przestrzeni biblioteki publicznej w Reginie, na wystawie „Diabolique” w Dunlop Gallery.

„Third City” reprezentuje wcześniejszy model mojej pracy: obraz budowany przez nadprodukcję, serię i wariację, jeszcze bez autobiograficznej narracji wysuniętej na pierwszy plan.

O mnie

Rysuję, żeby zrozumieć i żeby opowiadać. Tłumaczę sobie rysunkiem, a kiedy obraz potrzebuje czasu i kontekstu, mówię.

Przez lata budowałem wielkie zbiory: tysiące anonimowych, zmiennych twarzy. Łączyłem je w instalacje i przestrzenne panoramy, wymyślałem dla nich syntetyczne mitologie. Teraz bardziej mnie wciąga rola świadka. Lubię opowiadać anegdoty rodzinne i własne. Odnoszę się do dorastania w innym kraju i czasie, do migracji i do własnej historii.

Opowiadam i rysuję na żywo. Analogowe projektory pozwalają obrazom pojawiać się, nakładać i znikać. To nie ilustracje. Słowa poprawiają rysunki, linie podważają słowa. Wolę spotkania w małym gronie, bo zostawiają miejsce na improwizację, rozmowę i niepewność pamięci. Możemy się pośmiać, bo strachu mam dość.

Biografia

Bogdan Achimescu, urodzony w Timișoarze, kształcił się tam w liceum artystycznym, a następnie studiował sztukę w Klużu i Krakowie. Pracuje z rysunkiem, instalacją, tekstem, projekcją i performansem, bawiąc się relacjami między obrazem, pamięcią osobistą i historią.

Uczestniczył w projekcie Context Network w Pawilonie Rumunii na Biennale w Wenecji w 2001 roku. Jego prace i projekty prezentowano między innymi w The Drawing Center w Nowym Jorku, Model Arts Centre w Sligo, Cricotece i MOCAK-u w Krakowie oraz Międzynarodowym Centrum Kultury. Prace znajdują się w kolekcjach The Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku, ALBERTINA Museum w Wiedniu, National Gallery of Art w Waszyngtonie oraz Gabinetto dei Disegni e delle Stampe delle Gallerie degli Uffizi we Florencji.

Jest profesorem ASP w Krakowie i kieruje Pracownią Rysunku na Wydziale Intermediów.